एमाले नेताको घनिष्ठता भ्रष्ट र डनसँग
01 Mar 2014 | 07:48am
१७ फागुन, २०७०
मणि दाहाल
शुक्रबारको केन्द्रीय कमिटी बैठकमा सहभागी एमाले अध्यक्ष झलनाथ खनाल, वरिष्ठ नेता माधवकुमार नेपाल र उपाध्यक्ष बामदेव गौतम।शुक्रबारको केन्द्रीय कमिटी बैठकमा सहभागी एमाले अध्यक्ष झलनाथ खनाल, वरिष्ठ नेता माधवकुमार नेपाल र उपाध्यक्ष बामदेव गौतम।
काठमाडौं- संविधानसभामा दोस्रो स्थान जमाएको वामपन्थी दल नेकपा (एमाले) का नेता लाभ र पदमुखी भएको आरोप पार्टी केन्द्रीय सल्लाहकार परिषदले लगाएको छ। नेताहरुको सम्बन्ध कार्यकर्तासँग भन्दा नाफाखोर, डन, ठेकेदार, तस्कर र भ्रष्ट कर्मचारीसँग बढेको प्रति पनि परिषदले केन्द्रीय समितिको ध्यान खिचेको छ।
Laptop Bag with every nagarik
फागुन ९ र १० गते राजधानीमा सम्पन्न केन्द्रीय सल्लाहकार परिषदको बाह्रौं बैठकले तयार गरी जारी केन्द्रीय कमिटी बैठकमा केन्द्रीय सदस्यहरुलाई शुक्रबार बाँडिएको सुझावपत्रमा लाभको पदमा पुग्न नेताहरु मरिहत्ते गर्ने प्रवृत्ति एमालेमा ह्वात्तै बढेको उल्लेख छ।
उपयोगिताको सम्बन्ध भन्दै उनीहरु नाफाखोर, डन, ठेकेदार, तस्कर र भ्रष्ट कर्मचारीसँग घनिष्ठता बढाउन अग्रसर रहने प्रवृत्ति झ्यांगिएको पनि सल्लाहकारहरुको ठहर छ।
‘विगतको त्यागको क्षतिपूर्तिसहित सुविधानजनक, सम्मानित जीवन बिताउने सोच र प्रवृत्ति नेताहरुमा चरमोत्कर्षमा पुगेको' सुझावमा छ।
‘पार्टीभित्र बहस र निराकरण गर्नुपर्ने केही मुख्य मुद्दाहरु' शीर्षक सुझावपत्र केन्द्रीय समितिलाई बुझाएको छ।
‘उनीहरु (नेता) को संगत विभिन्न प्रकृतिका नाफाखोर, डन, ठेकेदार, तस्कर, नोकरशाही, दलाल, पुँजीपति वर्ग, उच्च तहको भ्रष्ट हाकिमहरुसँग बढ्ता घनिष्ठ हुन थालेको छ,' पहिलो बुँदामा भनिएको छ, ‘पार्टीका निम्ति उपयोगको नाममा यो संगतले घनिष्ठता ग्रहण गरेको छ।'
पार्टीलाई आवश्यकताअनुसार सल्लाह–सुझाव दिने परिषदमा पुराना नेताहरु सिद्धिलाल सिंह (संयोजक),
गोपाल शाक्य, केदार न्यौपाने, शान्ता मानवीलगायत छन्।
ठूला घरानिया र धनाढ्यलाई शासन सञ्चालन गर्ने ठाउँमा पुर्यााउने काम लामो समयदेखि हुँदै आएको पनि कमजोरीका रुपमा औंल्याइएको छ।
‘मोटो चन्दा, नेताहरुलाई विशिष्ट सहयोगजस्ता कुरालाई सांसदको मापदण्ड बनाउन थाल्नुले यो कुरा स्पष्ट हुन्छ, सल्लाहकारहरुको ठम्याइ छ, ‘पार्टीको वर्ग–दृष्टिकोणमा ह्रास आएकै कारण वर्तमान चुनाव प्रणाली (प्रत्यक्ष वा समानुपातिक) महँगो साबित भएको छ र यस्तो प्रणालीबाट श्रमजीवी जनताको योग्य र असल छोराछोरी राजकीय निकायमा पुग्न नसक्ने वातावरण निर्माण भएको छ।'
प्रत्यक्षतर्फ उम्मेदवार हुन धनाढ्य हुनुपर्ने र समानुपातिकतर्फको उम्मेदवार हुन पनि धनाढ्य वा निश्चित नेताको सहयोग हुनुपर्ने मापदण्ड बनेकोमा सल्लाहकारहरुको चिन्ता छ।
‘निम्न वर्गका मानिसलाई सहयोग गरी नेतृत्वमा पुर्यासउने दीर्घकालीन सोचको साटो राजनीतिलाई व्यवसाय या सोखको विषय ठान्ने पुगिसरी आएका बनिबनाउ व्यक्ति जसले विशेष नेताहरुलाई आवश्यक सहयोग समर्पित हुन्छ, त्यस्तोमा बढी ध्यान केन्द्रित हुने अवस्था देखिएको' पनि त्यसमा औंल्याइएको छ।
परिषदले पार्टीभित्र असल र खराबको मापदण्ड समाप्त हुँदै गएको ठहर गरेको छ। ‘भ्रष्टाचार, कालाबजारी गर्ने वा अवैध धन्दामा लागेर अकुत सम्पत्ति आर्जन गर्ने डनहरुसमेत एमाले जिन्दावाद भनिदिएबापत या खास नेताहरुलाई विभिन्न ढंगले रिझाएबापत संरक्षित छन्,' चौथो बुँदामा भनिएको छ, ‘त्यसले लामो समयदेखि निष्ठामा बाँच्दै आएर जनतामा पार्टीको साख बचाउने व्यक्ति नेतृत्वको नजरमै नपर्ने अवस्था सिर्जना भएको छ।'
नेताहरुको जीवन सुविधासम्पन्न देखिने, तर स्रोत नखुलाउने समस्या पार्टीमा देखिएको परिषदको सुझावपत्रमा उल्लेख छ।
‘महल, बसोबास, खानपिन, लवाइखवाइ, परिवारका शान–सौकत, साधनहरु, सम्पर्क–सम्बन्ध आदि कुराहरुमा यो अभिव्यक्त हुन्छ,' पाँचौं बुँदामा नेताहरुसँग प्रश्न छ, ‘देखिने पूर्णकालीन राजनीतिज्ञ, स्रोतहरु केही नदेखिने, जीवनचाहिँ सम्पन्न हुने, यो कसरी?'
संविधानसभा निर्वाचनमा पार्टीका उम्मेदवारले आश्चर्यजनक रकम खर्च गरेको भन्दै परिषदले त्यो रकम कहाँबाट आयो, कस्तो प्रकृतिमा खर्च गरियो? र किन आयो? किन खर्च गरियो? भनी प्रश्नसमेत गरेको छ।
वर्ग विचलन र सांस्कृतिक विचलनको प्रभाव राजनीतिक कार्यदिशाका कतिपय पक्षमा पर्न थालेको परिषदको ठम्याइ छ।
सुझावपत्रमा समस्याको मूल कारणका रुपमा वर्गीय पक्षधरता कमजोर हुँदै गएको, सांस्कृतिक विचलन या आदर्शवादको समस्या, एकीकृत वामआन्दोलनको पहलकदमी हीनताको समस्या, पार्टी निर्माणमा स्वस्फूर्ततामा समस्या रहेको औंल्याइएको छ।
परिषदले समाधान निम्ति ‘लाभको पद वा पार्टीको पदमा पुग्न निश्चित उमेर (७० वर्ष) तोक्नुपर्ने, सुविधासम्पन्न नेतृत्वले जीवनको स्रोत पारदर्शी गर्नुपर्ने, सहिद वा पार्टीका नेताहरुको नाममा व्यावसायिक प्रयोजनमा ल्याउने कुरालाई विरोध गर्नुपर्ने, अवैध धन्दामा लागेर अकुत सम्पत्ति आर्जन गर्ने या सम्पत्तिको स्रोत खोल्न नसक्ने, भ्रष्टाचारमा बद्नाम भएका, डन भनेर चर्चामा आएका आदि असामाजिक तŒवलाई पार्टीमा प्रवेश गराउन र संरक्षण गर्ने काम निषेध गर्न सुझाइएको छ।
निश्चित संख्यामा शीर्ष नेता मात्र लाभको पदमा जाने, बाँकी पार्टी सञ्चालनका लागि बस्ने, पूर्ण व्यावसायिक, उद्योगपति, व्यापारीलाई पार्टीको राजकीय पदमा नलैजाने, निर्वाचनमा टिकट मापदण्ड सम्पत्ति वा खर्च गर्ने क्षमता बन्नु नहुने सुझाव पार्टीलाई दिइएको छ।
‘जसले खर्च गर्न सक्छ, उसैलाई उम्मेदवार बनाउने भन्ने सोच वर्गीय विचलन हो,' सुझावमा भनिएको छ।
पार्टीको जाति र क्षेत्रहरुको मोर्चा वा संगठन हुन नसक्ने ठहर परिषदको छ। ‘यो समावेशी हुनुपर्छ, तर यसको आधार मुख्यतः योग्यता, त्याग र चरित्र नै हुन्छ। समावेशिताका नाममा योग्यतामा कुनै छुट हुन सक्दैन।'
- See more at: http://www.nagariknews.com/politics/part…
